حركت به سوى خدا انسان در حركت به سوى پروردگار هستى است ، حركتى كه پر رنج و پر مشقّت است ولى منتهاى آن ، لقاى خداوند تبارك و تعالى خواهد بود : يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلي رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيه « 1 » آدمى در اين حركت پر فراز و نشيب ، بايد هفت منزل را بپيمايد كه عبارتند از : يقظه ، توبه ، تقوا ، تخليه ، تحليه ، تجليه و لقاء . گذشتن از هر يك از اين منازل هفت‌گانه ، گرچه سخت و دشوار است ، امّا امرى لازم و ضرورى است و براى رسيدن به مطلوب و مقصود نهايى ، گريزى از آن نيست . اگر كسى بتواند اين راه را بپيمايد و در سلوك معنوى خويش موفّق گردد ، علاوه بر اينكه در قيامت به مقام عنداللّهى خواهد رسيد و بهشت براى او كوچك مىشود ، در همين دنيا هم زندگى او بهشتى مىگردد ؛ يك زندگى عارى از غم ، غصّه ، يأس ، اضطراب خاطر و پريشانى ، نصيب سالك الىالله مىشود . زندگى دنيوى او همراه با امنيت و اطمينان دل و نشاط و شادمانى و اميد و معنادارى حقيقى خواهد بود كه هيچ‌گونه زشتى و پليدى و نگرانى در آن راه نمىيابد . حتّى اگر كسى موفّق به عبور از همهء منازل هفت‌گانه هم نشود ، عبور از هر

--> ( 1 ) . انشقاق / 6